بر اساس اعلام رسمی مقامات عالی کشور٬بمنظور رفع نهایی معضل بیکاری در کشور٬قرار

است یک میلیون و پانصد هزار موقعیت شغلی در سال ۱۳۹۰ ایجاد گردد. خوشبختانه با

گذشت نزدیک به چهار ماه از سال ٬صفر موقیعت شغلی بوجود آمده و تعداد هیچ نفر مشغول

کار شده اند.بنابر تحقیقات انجام شده توسط مرکز مطالعات پشم این امر باعث بالا رفتن

روحیه امید ونشاط در جوانان ایرانی گردیده است.یکی از نکات ضعف این طرح ٬کمبود نیروی

انسانی لازم جهت اشتغال در این موقعیتهای شغلی می باشد و همین امر باعث نگرانی

برنامه ریزان و مقامات عالی کشور شده و در فکر چاره جویی بر آمده اند٬ یکی از متخصصان

نخبه کار و امور اجتماعی در این راستا پیشنهاداتی ارائه داده که عبارتند از:

۱ ـ این طرح بطور تدریجی در کشور اجراء گردد تا مشکلی آنرا تهدید نکند٬مثلا طی ۲۵۰۰۰۰۰

سال به تدریج آنرا اجراء کرد.

۲ ـ ازکلیه اطفالی که در موقع تولد مبلغ یک میلیون تومان دریافت نموده اند تعهد گرفته شود

که در آینده حتما در بنگاههای بوجود آمده ناشی از این طرح ٬مشغول به کار شوند.

۳ ـ کارمندان همه دو شغله شده و بالاجبار حقوقهای کلان دریافت نمایند.

۳ ـ از بدو پذیرش دانشجویان در دانشگاهها از آنها تعهد گرفته شود که بعد از فارغ التحصیلی

حتماشغلی انتخاب نمایند.

۴ ـ کارگران افغانی به زور در این کارگاهها بکار گرفته شوند و حقوقهای آن چنانی به آنها

پرداخت گردد.

۵ ـنظارت مجلس بر اجرای این طرح مزید امتنان است.

۶ ـ سر کار گذاشتن مردم هم حد وحسابی دارد که بعضی ها آنرا رعایت نمی نمایند