نامه ای به قاسم
استاد ارجمند وگرامی جناب آقای قاسم
سلام وخسته نباشید ٬امیدواریم که در هر کجای این کشور پنهاور ٬مشغول خدمت هستید ٬موفق وسربلند باشید.چندی است که با پیامهای زیبا ودلنشینتان مارا مستفیض می فرمایید٬امیدوارم همیشه با عبارات وکلمات زیبایت ما گمراهان را به راه راست هدایت نمایید.از ما بندگان بی اطلاع وحیران درخواست کرده اید که در مورد سیاست خارجی کشور ٬آوره گان فلسطینی ٬معامله اعراب واسراییل٬موضع گیری اعراب در برابر ایران ٬مطالبی بنویسیم .از حسن نیت جنابعالی کمال تشکر وامتنان داریم اما جان برادر باید بدانی که سواد اندک ما در این سطح وتوان نیست که در این گونه موارد قلم فرسایی نماییم .این را بدان که اگر ما نوشتیم که بالای چشم وزیر خارجه ابروست ٬فردا صبح باید جهت توضیح به یکی از واحدهای اداره آموزش وپرورش مراجعه کنیم .من نمی دانم حضرتعالی به چکاری مشغولید ٬اما توصیه می کنم که در این مورد از دیپلماتهای کار کشته کمک بگیرید.ما خودمان آنچنان در حل مشکلات ساده زندگی مثل تهیه چند کیلو سیب زمینی ٬پیاز ٬تماته(گوجه فرنگی)وهشینه (ماهی ریزی که در جنوب ایران صید می شود ) مانده ایم٬ حالابا چه توان ودیدی به تجزیه وتحلیل مسائلی همچون صلح اعراب وحل مشکل فلسطینیان ٬بپردازیم.آقا قاسم ٬حداکثرحقوق من وهمکارانم به پول خارجی ۴۰۰ دلار است٬می دانی این یعنی زندگی ما بدتر ومصیبت بار تر از زندگی آوره گان فلسطینی است.لااقل آنها اردوگاهی برای دمی آسوده زندگی کردن دارند٬اما بسیاری از مردم این مملکت زندگي اي اسفبارتر از پناهندگان اردوگاههاي آوارگان دارند . فلسطینیان گاه گاهی از طرف کمیساریای عالی سازمان ملل مورد توجه قرار می گیرند اما ما نمی دانیم پس از هدفمند شدن یارانه ها ٬چه کسی بدادمان میرسد؟استاد معظم٬مامعلمان با جان کندن زندگی می کنیم٬مسئولان آموزش وپرورش عین سربازان رضا خان با ما رفتار می کنند٬وضع آموزش وپرورش در بعد آموزشی وپرورشی بسیار اسفبار است.کسی در فکر حل مشکلات نهاد مقدس تعلیم وتربیت نیست.فکر می کنم پرداختن به این موضوعات نسبت به معامله اعراب ورژیم آدمکش صهیونیستی ٬مهمتر باشد .امیدوارم از بیان درد هایمان٬ دلگیر نشده باشی و راهنمایهای دلسوزانه ات را از ما دریغ نفرمایید.
سلام من سید رضا حسینی متولد روستای بنک از توابع شهرستان کنگان هستم ودر حال حاضر